In tegenstelling tot bijvoorbeeld de longen en het hart, is de schildklier een orgaan waarvan je niets merkt. Je schildklier is niet te zien, te voelen of te horen. Maar de schildklier is essentieel, omdat ze de stofwisseling van het lichaam reguleert door de productie van de hormonen T3 (triiodothyronine) en thyroxine (T4).

Als je wilt testen of je schildklier te traag werkt (wat de meest voorkomende schildklieraandoening is), kun jeDoe zelf een bloedtest en je krijgt direct antwoord.

Bij schildklieraandoeningen is het daarom gebruikelijk dat het lichaam niet op de juiste manier energie uit voedsel haalt, wat aanleiding geeft tot een aantal complicaties, waarvan sommige zelfs levensbedreigend zijn.

Schildklier - locatie in het lichaam

Omdat de schildklier zo'n onbekend orgaan is, weten veel mensen niet eens waar hij zich bevindt. Hij zit aan de voorkant van de nek, net onder het strottenhoofd en net voor de luchtpijp. De schildklier lijkt qua vorm op een vlinder. Hij bestaat uit twee lobben die met elkaar verbonden zijn door een dwarsdoorsnede.landengteDe lobben bevinden zich aan weerszijden van de luchtpijp en hebben de vorm van een vlinder. De twee 'vleugeldelen' zijn met elkaar verbonden door een smal stukje weefsel. De schildklier produceert hormonen; het is belangrijk om te weten dat de klier de juiste hoeveelheid van elk hormoon moet produceren, anders ontstaat er een onbalans. Onze test kan deze onbalans opsporen. Zie afbeelding/illustratie.

Verschillende schildklieraandoeningen

Veel mensen lijden aan schildklieraandoeningen. Deze worden voornamelijk veroorzaakt door een te trage, te snelle of vergrote schildklier. Sommige aandoeningen worden behandeld met medicijnen, terwijl andere het meest effectief genezen kunnen worden met een operatie.

Hieronder vindt u een beschrijving van de meest voorkomende schildklieraandoeningen.

Struma

Bij struma raakt de schildklier vergroot, wat zich uit als een zwelling in de nek. Struma komt significant vaker voor bij vrouwen dan bij mannen; vier op de vijf getroffen personen zijn vrouwen. De ziekte struma is eigenlijk een verzamelnaam voor verschillende schildklieraandoeningen, waarvan de meest voorkomende zijn:

• De ziekte van Graves. Bij deze ziekte produceert de schildklier te veel schildklierhormoon.thyroxineen de schildklier zwelt op.GravenDe ziekte wordt meestal veroorzaakt door een overactieve schildklier.
• Nodulaire struma. Zoals de naam al doet vermoeden, vormen zich kleine knobbeltjes in de schildklier. Deze kunnen worden veroorzaakt door goedaardige cysten (niet-kankerachtige cysten) of kwaadaardige tumoren (kanker), die zeldzaam zijn.
• Hyperthyreoïdie (jichtstruma). Bij hyperthyreoïdie produceert de schildklier te veel schildklierhormoon. De ziekte was vroeger dodelijk, maar dankzij de moderne geneeskunde is het sterftecijfer door hyperthyreoïdie – ofwel struma – gedaald tot bijna nul.
• Hypothyreoïdie. Bij deze aandoening produceert de schildklier te weinig hormonen.thyroxineEntrijodothyronineHet gevolg is een trage stofwisseling, waardoor u zich moe en koud kunt voelen en kunt aankomen. De ziekte geeft vaak het gevoel dat het lichaam op "lage snelheid" functioneert.

Ontstekingsziekten van de schildklier

Ontstekingen kunnen de hormoonbalans verstoren en ervoor zorgen dat de schildklier te veel of te weinig schildklierhormoon aanmaakt. Sommige ontstekingen kunnen ook een vergrote schildklier veroorzaken. Andere kunnen de schildklier gevoelig en hard maken. Er bestaan ​​verschillende soorten schildklierontstekingen, die vaker voorkomen bij vrouwen dan bij mannen.

De aandoening wordt voornamelijk veroorzaakt door virussen, maar ook bacteriën kunnen schildklierontsteking veroorzaken. De symptomen variëren, maar pijn, een ongemakkelijk gevoel in de keel en vermoeidheid komen vaak voor.

Chronische schildklierontsteking

Dit is de meest voorkomende vorm van schildklierontsteking. De ziekte is chronisch en moeilijk te behandelen, maar over het algemeen niet levensbedreigend. Bij chronische schildklierontsteking worden in het bloed antistoffen gevormd tegen de eigen cellen van de schildklier. Het immuunsysteem is niet in staat virussen en bacteriën buiten te houden en reageert door de eigen schildkliercellen te vernietigen.

De ziekte zorgt er meestal voor dat de schildklier in omvang toeneemt, maar ze kan ook krimpen. Vervolgens wordt er onderscheid gemaakt tussenvan HashimotoThyreoïditis (vergroting van de schildklier) en atrofische auto-immuunthyreoïditis (verkleining van de schildklier). De behandeling bestaat voornamelijk uit suppletie met schildklierhormonen. Cortisontabletten kunnen de ontsteking verminderen.

Subacute thyroïditis

De op één na meest voorkomende vorm van schildklierontsteking is subacute thyreoïditis. Het ziekteverloop is niet acuut, maar verloopt geleidelijk en matig. De ziekte wordt soms ook wel de ziekte van De Quervain genoemd.

De ziekte wordt voornamelijk veroorzaakt door virussen en zorgt er aanvankelijk voor dat de schildklier te veel hormoon aanmaakt. Na verloop van tijd schommelt dit proces en produceert de schildklier juist te weinig hormoon. De schildklier kan in de loop van de ziekte ook in omvang toenemen en afnemen.

Andere vormen van schildklieraandoeningen

Hoewel schildklierontsteking zeldzaam is, kan het ook veroorzaakt worden door een bacteriële infectie. Ontsteking kan ook optreden na bestraling van de hals of tijdens een behandeling met radioactief jodium.

Diagnose en behandeling

Een schildklieronderzoek kan een goede indicatie geven van de gezondheid van de schildklier. Als de schildklier vergroot is, moet u een arts raadplegen. Als de schildklier groter, knobbeliger en onregelmatiger aanvoelt, moet u ook een arts raadplegen. Tijdens het onderzoek zal de arts vaststellen om welk type struma het gaat en de juiste behandeling starten.

Als de arts schildklierkanker vermoedt, kan hij of zij met een dunne naald een celmonster van de schildklier afnemen. Deze cellen worden vervolgens onder een microscoop onderzocht om vast te stellen of ze kankercellen bevatten, zodat verder onderzoek en behandeling mogelijk zijn.

Veelgestelde vragen over schildklierproblemen

Symptomen van schildklierproblemen veroorzaakt door een traag werkende schildklier.

• HypothyreoïdieDit betekent dat de schildklier te weinig schildklierhormonen aanmaakt. Het lichaam functioneert trager en de stofwisseling is laag. De meest voorkomende oorzaak van hypothyreoïdie is dat het eigen immuunsysteem de schildklier aanvalt en een ontsteking veroorzaakt die het klierweefsel beschadigt. Er zijn echter ook andere oorzaken van hypothyreoïdie, zoals bijvoorbeeld een schildklier- of hypofyseaandoening, jodiumtekort of een eerdere operatie of behandeling voor struma.
  
  Symptomen van hypothyreoïdie kunnen onder meer zijn:
  - vermoeidheid en verminderde energie
  - gevoel bevroren
  -depression
  - moeite met concentreren
  -Gewichtstoename en moeite met afvallen
  -constipatie
  - droge huid en haar
  - slecht geheugen
  -gezwollen gezicht
  -donkere stem
  -bradycardie (abnormaal lage hartslag)
  - bleke teint
  -hoofdpijn
  - gebrek aan seksueel verlangen

Symptomen van schildklierproblemen veroorzaakt door een overactieve schildklier.

• BijHyperthyreoïdieDe schildklier produceert te veel schildklierhormoon. Dit zorgt ervoor dat het lichaam op volle toeren draait en een versnelde stofwisseling heeft. Hyperthyreoïdie kan worden veroorzaakt door een verkeerde reactie van het immuunsysteem, waarbij antilichamen tegen de schildklier worden gevormd, wat leidt tot een verhoogde hormoonproductie. Hyperthyreoïdie kan ook worden veroorzaakt door de ziekte van Graves, de ziekte van Basedow, toxisch nodulair struma of toxisch diffuus struma.
  
  De symptomen van hyperthyreoïdie kunnen zijn:
  -Zweten
  -Dat je het warm hebt
  -Moe
  - Geïrriteerd
  Vrouwen kunnen last hebben van menstruatiestoornissen.
  -Hartkloppingen en verhoogde polsslag
  -Gewichtsverlies
  -Schokken en trillingen
  - Slaapproblemen
  - Snelle stoelgang, vaker naar het toilet moeten